تازه ها:کتاب"نفت و زندگی"منتشر شد     7370 تن تعداد مصدومان زلزله کرمانشاه تا کنون/پایان عملیات انتقال مصدومان     زاگرس لرزید     ضرورت تغییر رویکرد از مدیریت روزمره به مدیریت برنامه محور     دیدار انجمن کلیمیان با دستیار ویژه رئیس جمهور     موضوع «سپنتا» نهضت خودجوش «دفاع از حقوق اقلیت ها» ایجاد کرد     دکتر اقبال عباسی استاندار چهارمحال و بختیاری شد     کوگِ رَشتِ خوش‌خون     بهمن ماندگار در دل ایل چرا چنین شتابان‌؟     بهمن علاءالدین؛مستندساز تاریخ زاگرس و رسوم زاگرس نشینان       
   جدیدترین مطالب  
  کتاب"نفت و زندگی"منتشر شد
  7370 تن تعداد مصدومان زلزله کرمانشاه تا کنون/پایان عملیات انتقال مصدومان
  زاگرس لرزید
  ضرورت تغییر رویکرد از مدیریت روزمره به مدیریت برنامه محور
  دیدار انجمن کلیمیان با دستیار ویژه رئیس جمهور
  موضوع «سپنتا» نهضت خودجوش «دفاع از حقوق اقلیت ها» ایجاد کرد
  دکتر اقبال عباسی استاندار چهارمحال و بختیاری شد
  کوگِ رَشتِ خوش‌خون
  بهمن ماندگار در دل ایل چرا چنین شتابان‌؟
  بهمن علاءالدین؛مستندساز تاریخ زاگرس و رسوم زاگرس نشینان
- اندازه متن: + -  کد خبر: 1460صفحه نخست » اخبار ویژه (سطح 2)یکشنبه، 19 شهریور 1396 - 12:01
حجت الاسلام یونسی در گفتگو با ماهنامه یاران بررسی کرد؛
نقش سیا و موساد در تحرکات داعش
نقش سیا و موساد در تحرکات داعشحجت الاسلام علی یونسی در خصوص جریان شناسی تروریست های داعش گفت وگو تفصیلی با ماهنامه یاران شاهد و ابسته به بنیاد شهید انقلاب اسلامی داشت
  

به گزارش زاگرسیان به نقل از پرتال انسجام ملی،حجت الاسلام علی یونسی دستیار ویژه رئیس جمهور در خصوص جریان شناسی تروریست های داعش گفت وگو تفصیلی با ماهنامه یاران شاهد و ابسته به بنیاد شهید انقلاب اسلامی داشتونسی در این گفت و گو در باره موضوعات گوناگون تروریسم، داعش و ارتباطشان با سرویس های اطلاعاتی برخی کشور ،‌ تحرکات آنان در منطقه ،‌ علت شکست های پی در پی آنان در مناطق عراق و سوریه و قدرت مثال زدنی دستگاههای اطلاعاتی کشور به سوالات خبرنگار این ماهنامه پاسخ گفت.
متن کامل این گفت و گو را در ادامه بخوانید:
هفدهم خرداد ماه بعد از یک زمان طولانی مدت و در حالی که بخش زیادی از خاورمیانه و نقاط حساس اروپا مدتهاست درگیر خشونت های تروریستی هستند، درایران یک واقعه تروریستی رخ داد. با توجه به اینکه در گذشته نه چندان دور با پدیده ترور مواجه بودیم حادثه اخیر را چگونه ارزیابی می کنید؟  آیا تحرک اخیر را می توان نشانه هایی از امکان تقویت تحرکات تروریستی در ایران دانست ؟
بسم الله الرحمن الرحیم. حادثه تروریستی حمله به مجلس و حرم امام (ره) جای تأسف دارد. اول از این جهت که تعدادی از مردم عادی شهید شدند، کسانی که از راه های دور از شهرستان ها آمده بودند، گرفتار و شهید شدند، همین طور افرادی کاملا عادی که آن روز به صورت تصادفی از بهارستان عبور می کردند و هیچگونه ارتباطی با فعالیت های امنیتی یا سیاسی نداشتند و آمادگی حفاظت از خودشان را هم نداشتند، مردم عادی بودند و در این رویداد شهید شدند. نکته دیگر این که بالاخره این اتفاق ابتدا یک شوک به جامعه وارد کرد. جامعه ما در یک احساس امنیت بالایی به سر می برد، البته این احساس امنیت همچنان هست و این سرمایه بزرگی است. یعنی هم امنیت وجود دارد و هم احساس امنیت. در خیلی جاها مثلاً امنیت نیست اما مردم احساس امنیت می کنند، گاهی هم برعکس است. ولی در ایران هم امنیت وجود دارد و هم احساس امنیت. به طوری که حتی می توانم بگویم این احساس امنیت به یک خوش باوری خیلی زیاد تبدیل شده و این تلقی را به وجود آورده که در کشور هیچ حادثه تروریستی رخ نخواهد داد. به نظر من خوش باوری در این سطح، یک آسیب امنیتی است. تصور کنید در یک اتوبان در یک وقت مناسب و جاده ای کاملاً هموار سفر می کنید و به نظرتان دلیلی ندارد که تصادفی پیش بیاید، همه راننده ها هم ضوابط و مقررات رانندگی را رعایت می کنند. با این حال اگر هر راننده ای تصورش این باشدکه مطلقاً حادثه غیر منتظره ای رخ نمی دهد، اشتباه است. حتی اگر همه راننده ها مقررات راهنمایی و رانندگی را رعایت بکنند دلیل بر این نیست که هیچ حادثه ای اتفاق نمی افتد. اتفاقاتی ممکن است پیش بیاید که خارج از اختیار راننده ها باشد. مثلا در یک جاده پر پیچ و خم چالوس، ممکن است یک سنگی یا بهمنی بیفتد و موجب تصادف شود. یعنی با اینکه همه رعایت کرده اند اما آن اتفاق پیش می آید. یا شاید یک حادثه ناخواسته و ناگهانی برای یک راننده ای پیش آید و او پشت فرمان خودرو سکته کند یا یک لحظه خوابش بگیرد، بالاخره این حوادث در همه دنیا پیش می آید، یک تصادف مهمی رخ می دهد، کسانی که اصلاً فکر خطری را نمی کردند، حادثه ای بر آنها تحمیل می شود، کسی هم مقصر نبوده ولی این حادثه پیش می آید. به همین شکل در بحث امنیت ملی و امنیت اجتماعی حتی در بهترین شرایط، احتمال آسیب پذیری به صفر نمی رسد، یعنی یک حادثه ممکن است همه چیز را به هم بزند. آمریکا از زمانی که به وجود آمده هیچ حادثه ای بدتر از یازده سپتامبر به خود ندیده است و دولت یا مردم شان هیچ گاه فکر نمی کردند که یک روز تمام مراکز حاکمیتی شان ممکن است مورد تعرض قرار بگیرد، آن هم از ناحیه تروریست ها. آن ها شاید فکر می کردند که مثلا در دوره ای  یک قدرت نظامی بزرگی مثل شوروی سابق به آنان حمله بکند اما تصور اینکه از ناحیه ضعیف ترین بخش های جامعه جهانی مورد حمله قرار گیرند را نمی کردند. یک مرتبه آمریکایی ها چشم باز کردند، دیدند که مراکز اقتصادی شان فرو می ریزد، پنتاگون، سازمان سیا، مجلس و ... مورد تعرض قرار گرفته است. مردم آمریکا به شدت روحیه شان خراب شد چون تا آن موقع احساس امنیت مطلق می کردند اما در یک لحظه کاخ امن شان سقوط کرد و فرو ریخت. مردم آمریکا مدت ها از عبور یا اسکان یا توقف در هر ساختمانی احساس خطر می کردند، چون فکر می کردند ممکن است خراب شود یا از مصرف آب خوردن می ترسیدند چون شایعه شده بود که میکروب وبا در آن تزریق شده است.  مسئولان آمریکایی برای این که امنیت را به مردم برگردانند دو جنگ راه انداختند؛ جنگ افغانستان و جنگ عراق. بوش با این جنگ ها خواست مردم آمریکا مطمئن شوند که کشورشان همچنان ابرقدرت اول دنیاست. گرچه دو حکومت یعنی طالبان و صدام را ساقط کردند، ولی تروریسم از بین نرفت. پس از این جنگ ها، مردم آمریکا احساس امنیت می کنند، اما دولت آمریکا احساس امنیت نمی کند و از نظر منطقی نباید هم احساس امنیت بکند. سازمان های امنیتی و اطلاعاتی آمریکا و دولت این کشور قاعدتاً نباید احساس امنیت بکنند چون هر آن ممکن است یک اتفاقی بیفتد که فکرش را هم نمی کردند. خب حالا من برمی گردم به مسئله خودمان، تمام منطقه ما در آشوب، جنگ، تروریسم و ناامنی به سر می برد. در بین این کشورها وضعیت ما از همه بهتر است، مردم ما خوشبختانه احساس امنیت می کردند .و می کنند، این حق مردم است چنین احساسی داشته باشند، ما باید این سرمایه را حفظ بکنیم، ولی سازمان های اطلاعاتی امنیتی ما نباید آن احساس امنیتی که مردم دارند را داشته باشند، آن ها همیشه باید احساس خطر و وقوع هر اتفاقی را در پیش فرض های خود داشته باشند و هر احتمالی را باید در نظر بگیرند و پیشگیری بکنند. من نمره سازمان های امنیتی و ضدتروریستی خودمان نه تنها خوب  بلکه می گویم عالی است، چرا؟ برای این که از صد حادثه ای که می توانست اتفاق بیفتد آن ها توانستند 98 حادثه تروریستی را پیشگیری یا خنثی کنند. این در حالی است که ایران در این قضیه یعنی مبارزه با تروریسم به واقع و متأسفانه تنهاست، یعنی منطقه با او همکاری نمی کند، حتی رقبای ما و دشمنان ما امکانات و ابزارهای اقدامات ضد تروریستی قوی تری دارند و با هم همکاری می کنند. یعنی ما ابزار مبارزه و پیشگیری هم نسبت به آنها کمتر داریم. بنابراین ما به تنهایی داریم امنیت خودمان را حفظ می کنیم، در عین حال از همه کشورهای منطقه موفق تر بوده ایم. این موضوعی است که هم مردم خوب می فهمند، هم دنیا قبول دارد. دشمنان ما نمی خواهند این نقطه قوت ما را به زبان بیاورند، نه تنها به این مسئله اعتراف نمی کنند بلکه گاهی به ما تهمت می زنند و می گویند که ایرانی ها با تروریست ها همکاری می کنند. اما واقعیت این است و همه دنیا هم این را می داند که ما دشمن اصلی تروریست ها هستیم، چون از زمانی که این جریان های افراطی و تروریستی و خشن به وجود آمده اند با آنها می جنگیم، در دهه های اخیر بزرگترین قربانی تروریسم بوده ایم و درگیری و مبارزه با همه نوع گروه های تروریستی را تجربه کرده ایم، با طالبان درگیر بوده ایم، آنها نیروهای ما را در مزار شریف و در کنسولگری مان قتل عام کردند. سالی شاید بیش از هزار نفر از مردم عادی و نیروهای امنیتی و انتظامی ما در شرق کشور قربانی شرارت های آنها شدند. در عراق این همه شهید داده ایم، زائران ما را شهید کرده اند یا مأموران مستشاری ما را هدف قرار داده اند. به هر صورت می خواهم بگویم که ما مستقیماً در جنگ با داعش هستیم. ما در سوریه تعداد زیادی شهدای مدافع حرم داریم. حالا هم سوریه و هم دولت عراق می گویند که اگر ایران نبود، امروز نه بغداد وجود داشت و نه دمشق، چرا که هر دو پایتخت در اختیار داعش بود. با این وجود دشمنان پررو و رقبای گستاخ ما می گویند که ایران با داعش همکاری می کند، چرا این حرف را می زنند؟ برای این که دیده اند داعش نتوانسته در داخل ایران مانور بدهد، آنها نمی خواهند باور کنند که داعش نتوانسته در ایران عملیات تروریستی اجرا کند، نه اینکه نخواسته است. چنانچه بتوانند لحظه ای دریغ نمی کنند که هم مردم عادی ما را بکشند هم نظامیان ما را. در بیرون مرزهای ایران دارند همین کارها را می کنند، در آن جاها که دسترسی و توانایی دارند، حمله می کنند، و تلاش می کنند به ما خسارت جانی برسانند اما داخل ایران نمی توانند کاری از پیش ببرند. علت اصلی ناکامی شان هم به دو مسئله می گردد؛ اول اینکه نیروهای ضد تروریسم ما مثل وزارت اطلاعات، سپاه، ارتش و ... از تجربه کافی و شجاعت لازم برخوردارند. دوم این که مردم ایران مخصوصاً اهل سنت بیشترین و بهترین همکاری را با جمهوری اسلامی دارند. این دو عامل بسیار موثر آن ها را ناکام گذاشته است. از این جهت جمهوری اسلامی موفق است در حالی که داعش ماه های آخر عمرش را سپری می کند. یعنی ما امروز شاهد جشن پیروزی ملت عراق هستیم و در ماه های آینده در سوریه هم جشن پیروزی خواهیم گرفت. در واقع داعش پایگاه های اصلی اش را در دو کشور هم پیمان ما (عراق و سوریه) از دست می دهد و دولت جعلی خلافت اسلامی به زباله دانی تاریخ خواهد رفت. البته معنایش این نیست که عملیات تروریستی قطع می شود یا کم می شود حتی ممکن است بیشتر بشود، برای اینکه کسانی که این اقدامات را انجام می دهند، از این پس به فکر حفظ مرکزشان نیستند، در همه جا پراکنده می شوند و به عملیات های ایذایی خودشان ادامه خواهند داد.
اگر اجازه بدهید مجدداً به بررسی ابعاد همین حادثه در ایران برگردیم و بعدا  به بحث منطقه ای می پردازیم، به نظر شما اتفاقی که در هفدهم خرداد اتفاق افتاد، واجد چه ارزشی بود آیا توانستند به هدفی که برای خودشان در نظر گرفته بودند برسند؟
ارزش تبلیغاتی داشت، اما ارزش نظامی نداشت، ارزش امنیتی مطلقاً نداشت. یعنی اگر آنها می آمدند وارد صحن مجلس می شدند، گروگان می گرفتند یا وارد یک مرکز مهم سیاسی - نظامی می شدند، مهم بود. ولی آنها صرفا وارد یک ساختمان اداری -که یک نفر نگهبان داشت- شدند. شما حرم امام (ره) را نگاه کنید می بینید که ورود به آن خیلی آسان است. اما اینها حتی نتوانستند وارد حرم بشوند. در مجلس هم صرفا به بخش اداری نفوذ کردند. جایی که یک روستایی از دورترین نقطه ایران می تواند بیاید و وارد آن جا بشود. ورود به این جا فاقد ارزش نظامی بود اما طراحی تبلیغاتی شان این بود که گفته شود داعش به دو مرکز مهم ایران نفوذ کرده است. بالاخره از نظر تبلیغاتی داعش توانست جلب توجه بکند، اما از نظر نظامی و امنیتی به هیچ وجه موفقیتی کسب نکرد. از این پس ما مطمئنیم هوشیاری نیروهای امنیتی ما بیشتر خواهد شد و همه کسانی را که در تور امنیتی قرار دارند، دستگیر می کنند. به عنوان فردی که قبلاً وزیر اطلاعات بوده ام می دانم وزارت اطلاعات برای جمع کردن یک تشکیلات تروریستی طبق اصول خودش عمل می کند، به اصطلاح فرصت می دهد میوه برسد بعد سر وقت میوه را بچیند، عجله ای ندارد که سریع وارد شود. شیوه کار در وزارت اطلاعات اینگونه است که تا همه اعضای یک گروه منحرف یا تروریستی را شناسایی و انگیزه هایشان را کشف یا درون نشان نفوذ نکند، وارد عمل نمی شود. در عملیات هایش هم به گونه ای اقدام می کند که هم نیروهای خودش کشته نشوند و هم آنها را زنده بگیرد. یعنی روش وزارت اطلاعات برای ضربه زدن به گروه های تروریستی مدل خاصی دارد و با پلیسی کاملا متفاوت است. پلیس وقتی ببیند یک نفر از دیوار کسی بالا می رود، همان جا اخطار می دهد، لازم باشد شلیک می کند تا فرد را بازداشت کرده و از او اعتراف بگیرد که چرا می خواهد دزدی بکند. اما سازمان های اطلاعاتی دنیا عجله ای برای بازداشت ندارند، وقتی می بینند کسی دارد کاری می کند، سعی می کنند زیر و بم آنرا کشف و همه اعضای گروه را شناسایی کنند، اگر بتوانند به درون تشکیلاتشان نفوذ کنند حتی تشکیلات را علیه خودش به کار بگیرند. یعنی پروسه پیچیده ای در حوزه های امنیتی وجود دارد. خیلی وقت ها گروه های تروریستی آلت دست سازمان های اطلاعاتی قرار می گیرند، یعنی سازمان های اطلاعاتی نفوذ می کنند و آنها را هدایت می کنند بدون اینکه آنها متوجه این نفوذ شوند. ما در مورد داعش و القاعده احتمال قوی می دهیم که سازمان سیا یا موساد درتشکیلات آنها نفوذ کرده و آن ها را به این سمت هدایت کرده اند.
آیا همه ماجرای 17 خرداد را می توان به هدف تبلیغاتی محدود کرد یا اینکه آنها دنبال اهداف دیگری از جمله تلفات انسانی و رخنه در دستگاههای حساس کشور هم بوده اند؟
عملیات از نظر ما تمام شده است، یعنی داعش هر چه داشت در این مدت به کار برد و در صحنه عمل هم از بین رفت. آن نیروهایی را که می خواست بعد از این ماجرا مجددا علیه ما به کار بگیرد همگی در تور امنیتی ایران قرار گرفتند و بازداشت شدند. بنابراین زمان می برد تا دوباره بخواهند برنامه ریزی بکنند و عملیاتی انجام بدهند. بنابراین، از این پس خیلی سخت است که بتوانند عملیاتی دوباره را علیه ما سازماندهی بکنند. البته امکان این که یک نفر یا دو نفر به صورت انتحاری عملیاتی را اجرا بکنند، همیشه هست اما اینکه به صورت گسترده و یا سازماندهی شده بتوانند عملیاتی انجام بدهند، بسیار بعید است. ولی معنایش این نیست که هیچ تروریستی نتواند در یک جایی عملیاتی نکند و این احتمالش همیشه بوده و هیچ سالی نبوده که ما شهید نداده باشیم. منتهی مردم عادی را شهید کرده اند؛ مثل آن چه که در حرم امام رضا(ع) اتفاق افتاد، چند سال پیش گروه فرقان حرم امام رضا(ع) را بمب گذاری کرد. بمب گذاری های انتحاری کار بسیار پست و ذلیلانه ای است که طی آن یک نفر را قانع می کنند مردم را بکشد و خودش هم کشته شود. از این نوع آسیب ها همیشه داشته ایم و از این پس هم ممکن است داشته باشیم. پس ما در یک حدی باید احتمال بدهیم که ممکن است یک حادثه ای پیش بیاید. اما به ضرس قاطع می گویم فعالیت هایی که تروریست ها در جاهای دیگر انجام می دهند در ایران هرگز نخواهند توانست. یعنی هرگز گروه های تروریستی نمی توانند بخش هایی از کشور ما را به آشوب بکشانند یا امنیت و احساس امنیت را از مردم ما بگیرند. اصلا یکی از بحث های مهم آن روز در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی این بود که مردم بعد از این حادثه رفته بودند تماشا، چرا؟ برای این که مطمئنند سازمان های اطلاعاتی - امنیتی ما بر کار مسلط هستند. اگر ترسیده بودند تا چند روز از خانه بیرون نمی آمدند.
به یک نوع خوش بینی مفرط که شکل گرفته بود، اشاره کردید، با این وصف آیا رویکردها یا مکانیسم های تامین امنیت در دوره بعد از 17 خرداد نیازمند تغییر است؟
سازمان های اطلاعاتی و امنیتی در هر حادثه ای خودشان یک ارزیابی می کنند و بررسی می کنند که دشمن از کجا ضربه زده و در مقابل چه کار باید بکنند. این روال و روش سازمان های اطلاعاتی مخصوصاً وزارت اطلاعات است که بخواهد جلوی رخنه ها را بگیرد، جاهای آسیب پذیر را شناسایی و از حوادث بعدی پیشگیری بکند. یعنی الآن دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی یک کاری را شروع کرده و وزارت اطلاعات در داخل خودش حتماً این کار را می کند، هماهنگی بیشتری بین سازمان های مسئول ایجاد خواهد شد. علاوه بر این باید اقداماتی در حوزه تبلیغات و اطلاع رسانی صورت بگیرد و مطبوعات در این جا باید به مردم هشیاری بیشتری بدهند و رسانه های ما باید نقطه قوت مان یعنی احساس امنیت را حفظ و تثبیت کنند، دشمن را بی خودی بزرگ نکنند، از سازمان های اطلاعاتی - امنیتی حمایت کنند و از طرح مباحث شبهه دار و تعیین مسئولیت و نقش برای سازمان های امنیتی خودداری کنند. در عین حال سازمان های اطلاعاتی و امنیتی ما باید با مردم صادقانه مسائل را مطرح کنند تا مردم بدانند که حکومت و حاکمیت در مسئله امنیت با کسی و نهادی شوخی ندارد. تردیدی نیست هیچ دولتی خودزنی نمی کند، هیچ حاکمیتی علیه خودش ترور نمی کند. بله ممکن است جریان های خودسر در دعواهای سیاسی حرکت های تندی انجام دهند، اما حاکمیت در مورد حفظ امنیت خودش هیچ وقت اشتباه و خطا نمی کند. ما نباید تردید داشته باشیم که این حادثه کار دشمن است. چنین فکری در ذهن هیچ گروه داخلی و هیچ بخشی از حاکمیت خطور نمی کند که بخواهد خودش به امنیت مردم و حاکمیت آسیب بزند. اما سرویس های جاسوسی تلاش می کنند کاری که خودشان انجام می دهند را به دولت نسبت بدهند. یعنی وقتی موساد می آید دانشمندان هسته ای ما را ترور می کند، از آن طرف شایع می کند که این کار داخلی ها است. در این جا ما متأسفانه آسیب پذیریم حاکمیت و سازمان اطلاعاتی امنیتی باید با مردم خیلی شفاف و روشن حرف بزنند و باید این باور را برای مردم ایجاد کنند که در مسئله امنیت با مردم جدی هستند و امنیت حاکمیت با امنیت مردم قابل تفکیک نیست.
مسئله هویت ایرانی کسانی که عملیات را انجام دادند، چقدر اهمیت داره؟ آیا می شود گفت که این عملیات تروریستی، باعث شکل گیری تحرکات قومی و یا مذهبی بشود یعنی شکاف های حقوقی و مذهبی در ایران آن را بازتولید یا آن را تقویت کند؟
اتفافا یکی از علت های پانگرفتن عملیات های داعش در ایران دقیقاً همکاری اقوام و مذاهب در ایران و برای انسجام ایران است؛ یعنی اقلیت های قومی و مذهبی در ایران خیلی قوی تر و بیشتر از اکثریت جهت اعتلای کشور و سربلندی میهن همکاری می کنند. در انتخابات نگاه کنید؛ اهل سنت در ایران یعنی بلوچ ها، کرد ها و ...، بیشتر از یزد و اصفهان و تهران رای می دهند. اگر اینگونه نبود، مشکل پیش می آمد. امنیت در کردستان و بلوچستان از خیلی از جاهای دیگر بیشتر است. مردم آن جا با جوانی که از خانه و خانواده اش جدا می شود و می رود آموزش های تروریستی ببیند، دشمن می شوند و اولین اطلاعات را به وزارت اطلاعات خانواده همان جوان می دهد. بنابراین خانواده ها با هر عامل خارجی که میهن را تهدید کند،‌ مخالفند، علمای اهل سنت هم به شدت مخالفند. شما یک ملا، یک ماموستا، یک مولوی و یک آخوند پیدا نمی کنید که از حرکت های تروریستی حمایت بکند، نه در ایران و نه در دنیای اسلام. گروه های تروریستی از نظر علمای جهان اسلام منفور هستند. هیچ عالم دینی شناخته شده ای عمل آن ها را تأیید نمی کند. در ایران ما به طور کامل و صد در صد این عملیات تروریستی را محکوم کردند. اصلا دقت کنید گروه های تروریستی در تهران خانه تیمی تشکیل دادند نه در کردستان، چون آن جا زود شناسایی می شدند. یعنی خانه های تیمی این ها در بلوچستان و کردستان نیست، در تهران و کرج است چون آن جا خانواده هایشان اینها را لو می دهند، همین که وارد شهرهای آن مناطق بشوند بلافاصله لو می روند. لذا تروریست ها در کردستان و بلوچستان احساس امنیت نمی کنند. کارهایی که الآن اهل سنت در حفظ امنیت کشور انجام می دهد، هیچ وقت سابقه نداشته است. با این که مشکلاتی هم دارند در عین حال می دانند اگر چنانچه امنیت به هم بخورد، آنها زودتر از دیگران متضرر می شوند. یعنی هر اتفاق بدی پیش بیاید آن ها در خط مقدمند. لذا آن ها این درک تاریخی را دارند و نمی خواهند امنیتی که الآن دارند، از دست بدهند. از اینرو همکاری بسیار خوبی برای تامین امنیت ملی می کنند و در عین حال ما از این فرصت باید استفاده بکنیم. وقتی که رهبر معظم انقلاب وجود این شرایط و اقوام و مذاهب را فرصت می داند و می فرماید: اقوام ایرانی فرصت هستند باید از این فرصت استفاده کنیم. بنابراین من فکر می کنم مطالبات معقول و منطقی آن ها را باید تأمین بکنیم، مشکلاتشان را حل بکنیم و اجازه ندهیم که عناصر افراطی حتی بعضا شیعی، اعتقادات آن ها را جریحه دار بکنند و بهانه ای دست آنها بدهند.
نقش کشورهایی مثل عربستان در این ماجرا چیست؟ به هر حال یک شواهدی وجود دارد که عربستان از این گونه  اقدامات علیه ایران حمایت می کند؟
ببینید، درباره عربستان ما تحلیل نمی کنیم بلکه اعترافات خود مقامات امنیتی سعودی است که اخیرا رئیس سابق سازمان امنیت عربستان در فرانسه در نشست سازمان منافقین شرکت کرده به زبان آورد و گفت که ما باید بیش از این کمک کنیم و اعتراف کرد که این کشور به مجاهدین (منافقین)  کمک های مالی می کند. همین فرد پارسال هم ناشیانه لو داد که رجوی کشته شده است. آنچه مسلم است این است که سعودی به این سازمان تروریستی کمک می کنند و در حالی از اینها پشتیبانی می کند که آنها را قبول ندارند، بلکه فقط به دلیل این که ضد جمهوری اسلامی هستند، به عنوان ابزار از آنان حمایت می کنند. علاوه بر این سعودی ها در تقویت و کمک به داعش و گروه های تروریستی افراطی مثل فرقان، جندالله هم فعال هستند و شاخه هایی از اینها را علیه ما به کار می گیرند و در تشکیلاتشان نفوذ می کنند. غیر از این شواهد رسما هم اعتراف کرده اند که می خواهند جنگ را به داخل ایران بکشانند. البته اینها ضعف و شکست های خودشان را دارند اعلام می کنند، چون اعتراف و اقرار به این که می خواهند درایران کار تروریستی بکنند، بهترین سند حقوقی برای ایران است.
مقابله و مبارزه با گروه های تروریستی به ویژه داعش با توجه به نقش کشورهایی مثل عربستان تا چه اندازه نیازمند همکاری مشترک کشورهای منطقه است؟یا اینکه چون داعش به پایان خط رسیده و توان تروریستی آنها رو به زوال است، همکاری مشترک دیگر مسئله مهمی نیست؟
داعش از نظر تشکیلاتی حتماً به طور کامل از بین می رود ولی تفکرش از بین نمی رود؛ یعنی نه اندیشه و تفکر از بین می رود و نه گروه های تروریستی از بین می روند، این دو حتماً باقی می مانند. برای اینکه این دو از بین بروند دو اقدام مهم باید صورت بگیرد؛ اول باید جهاد فکری و معرفتی در جهان اسلام از سوی علما آغاز شود و عقلانیت و اعتدال را به عنوان نماد اصلی اسلام معرفی کنند نه اسلام خشن و اسلام بی منطق. چون اسلامی که این ها می گویند اسرائیل و آمریکا پسند است تا آنها همیشه بتوانند تهمت بزنند که اسلام دین شمشیر و دین خشونت است. متأسفانه بعضی از علمای شیعه هم همین حرف را می زنند این تهمت و جفای به اسلام است که ما اسلام را این طور معرفی بکنیم، جهاد جزء فروع دین ما است. جهاد لزوما به معنی جنگ نیست، جهاد فکری و جهاد دفاعی داریم. این ها هر کدام جای خودش را دارد. این را باید علما تعریف کنند، مجتهدین ما باید بگویند هر کس نمی تواند یک گروه تروریستی راه بیندازد و دیگری را بکشد. ترور چیزی است که ما در اسلام نداریم؛ این ها بدعت هایی است که بر اسلام بسته اند. اما نکته دوم این است که از نظر سیاسی کشورهای منطقه باید با هم همکاری بکنند. یعنی ما با همین عربستان و با همه کشورهای منطقه همکاری بکنیم. جنگ هیچ منفعتی ندارد. ما با عراق هشت سال جنگیدیم ما که دنبال جنگ نبودیم، صدام آمد جنگ را تحمیل کرد چه منفعتی برد؟ عراق کویت را اشغال کرد، آیا سودی برد؟ هیچ کس در جنگ سود نمی برد، جنگ جز ویرانی نتیجه ای ندارد. همین جنگی که در یمن رخ داده تا به حال هزینه سنگینی به سعودی ها وارد کرده، اما عربستان چه نفعی برده؟ یا در همین جنگی که در سوریه اتفاق افتاده است نیم میلیون نفرکشته شدند، چندین میلیون نفر آواره شدند، کل شهرها ویران شد. آخرش باید بنشینند مذاکره کنند خب از همان اول مذاکره بکنند.
حاج آقا در مورد سوریه که اشاره کردید، حضور مستشاری ایران را در سوریه و عراق چطور ارزیابی می کنید، چه پیامدهای کوتاه مدت و بلند مدتی دارد؟
ما امنیت داخل خودمان را در گرو امنیت منطقه می دانیم؛ یعنی اگر یک دشمن در اطراف مرزهای ما شکل بگیرد ما باید همان جا با کمک آن دولت برویم آن ناامنی را از بین ببریم و نگذاریم آن کشور دستخوش ناامنی شود که بعد آثار آن به داخل مرزهای ما سرازیر شود. چنانچه داعش قدرت بگیرد اول عراق را نابود می کند، بعد هم نوبت ما می شود. ما باید به کمک عراق برویم و دشمن را آن جا متوقف و زمین گیر و نابود بکنیم و نگذاریم آنجا قدرت بگیرد، در سوریه هم همین طور است، در لبنان و هر کشور منطقه که از ما کمک بخواهد، باید حضور داشته باشیم. حالا هر نوع کمکی بخواهد؛ چه مستشاری چه نظامی و حتی اگر اعزام نیرو لازم باشد، نیرو هم باید اعزام بکنیم. ما الان در سوریه شهید می دهیم برای این که هم امنیت سوریه برای ما مهم است، هم اینکه می دانیم چنانچه آنجا ناامن شود، ناامنی به کشور ما هم سرایت می کند. حتی عربستان اگر از سوی گروه های تروریستی تهدید شود و از ما کمک بخواهد، ما کمکش می کنیم برای ما حفظ امنیت عربستان و مهم تر از آن تامین امنیت مکه و مدینه مهم است. چون این دو شهر جزو مقدس ترین شهرهای جهان اسلام هستنند. مکه قبله ماست، ما امنیت آن را مثل امنیت جان خودمان مهم می دانیم. همین طور  امنیت عتبات مقدسه را لازم می دانیم و تردیدی هم نداریم که اگر کربلا و نجف مورد تعرض قرار بگیرد، از آن دفاع کنیم.
به عنوان جمع بندی بحث فضای داخلی کشور را بعد از حوادث تروریستی مجلس هم از نظر امنیتی و هم از نظر روانی و افکار عمومی چطور ارزیابی می کنید؟
من خیلی عادی دیدم، آنقدر عادی است که برخی از مردم باورشان نمی آید این عملیات را نیروهای تروریستی داعش انجام داده باشند، انگار مردم اصلاً جا نخوردند ، وحشت نکردند، نترسیدند. بنابراین من مردم را نگران ندیدم، مردم سوال و ابهام دارند اما نگران نیستند. این سوال ها را سازمان های مسئول باید پاسخ داده و شفاف سازی بکنند، صادقانه با همه صحبت بکنند و ابهامات مردم را جواب بدهند. این مسئله نشان می دهد که خوشبختانه امنیت ذهنی شان آسیب ندیده است. مطمئن هستند امنیتی که قبلاً بوده همچنان تداوم خواهد داشت

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
آدرس وب:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
   پربیننده ترین مطالب  
  کتاب"نفت و زندگی"منتشر شد
  7370 تن تعداد مصدومان زلزله کرمانشاه تا کنون/پایان عملیات انتقال مصدومان
 
 
 
::  پست الکترونیک ::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© زاگرسیان
info@zagrosian.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار